Haec omnia ego Lambertus, Dei miseratione Atrebatensis episcopus, tibi reverentissime frater et fili Joannes abba omnibusque in eo quo es loco et ordine propter religionem tuam successoribus tuis religiose et communiter victuris, sicut superius determinatum est, firma et inconvulsa permanere concedo. Concedimus etiam suo in tempore cum opus fuerit inibi canonicis religiose et absque proprietate viventibus cum consilio et auctoritate Atrebatensis episcopi licentiam eligendi juxta timorem Dei et sacros canones magistrum et abbatem. Quod si hujusmodi officii idonea persona ibi inventa non fuerit, assensu episcopi sui et consensu eligent de alio monasterio virum religiosum ordinis et professionis suae in magistrum et abbatem sibi praeficiendum. Post haec vero deducatur ad episcopum et suscipiat de manu ejus temporale beneficium loci et curam animarum et abbatis benedictionem. Hisque beneficiis altare de Rebrovis, precatu donni Clareboldi militis, adjungo ita ut duos tantummodo solidos in Cena Domini ad servitium episcopi persolvat.

In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, unius, veri ac summi Dei, amen. Lambertus, Dei miseratione Atrebatensis episcopus, suis successoribus praesentis vitae laetitiam et futurae gloriam.

In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, unius, veri ac summi Dei, amen. Lambertus, Dei miseratione Atrebatensis episcopus, suis successoribus praesentis vitae laetitiam et futurae gloriam. In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, unius, veri ac summi Dei, amen. Lambertus, Dei miseratione Atrebatensis episcopus, suis successoribus praesentis vitae laetitiam et futurae gloriam.
In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, unius, veri ac summi Dei, amen. Lambertus, Dei miseratione Atrebatensis episcopus, suis successoribus praesentis vitae laetitiam et futurae gloriam.

In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, unius, veri ac summi Dei, amen. Lambertus, Dei miseratione Atrebatensis episcopus, suis successoribus praesentis vitae laetitiam et futurae gloriam. Legimus in gestis pontificum Atrebatensis Cameracensisque ecclesiae, domnum Fulbertum earumdem urbium episcopum corpus beati Vindiciani de terra elevasse eoque in loco, qui Mons videlicet sancti Eligii dicitur, ecclesiam priore destructam reaedificasse de titulo apostolorum Petri et Pauli, ubi clericos octo et stipendia unde viverent constituit et eos hac libertate donavit, ut nullius potestati subjacerent nisi solius episcopi. Post mortem vero ejus caeperunt diatim a servitute Dei torpere ecclesiaque usque ad tempus domni Lietberti episcopi declinare. Quam destructionem ipse vir misericordiae aegre ferens, ut ita dicam alter Samaritanus, ejus miseriae condoluit ac secum tractare, quomodo id in melius repararetur, cepit. Cui consilium tali negotio congruum ille ministravit, qui hoc velle cordi ejus infudit. Nam ibi clericos regulares de communi viventes suorum consilio fidelium ordinavit eisque abbatem suae professionis praefecit.

Petrus, divina patientia Attrebatensis ecclesie minister humilis, omnibus quibus presentes litteras videre contigerit, salutem in vero salutari. Quoniam noverca memorie oblivio utiliter ordinata, nisi scripti memoria perhennenter processu temporis laborat, et nititur obscurare et posteris in futurum calumpniandi materiam ministrare, idcirco, quod bene, quod canonice factum est et collatum nostre Attrebatensi ecclesie, ad petitionem nostri capituli Attrebatensis memoriali scripture testimonio dignum duximus commendare. Noverit igitur universitas vestra quod J.

 presbiter de Auci, intuitu sue salutis, sextam partem decime de Duizans quam Eustachius de Longues tenebat et hospites ejusdem Eustachii in Attrebato, qui reddunt singulis annis XLVIII solidos, et terciam partem sexte partis decime de Ais, quam scilicet sextam partem Bartholomeus Boucheaus possidebat, et XXII mencoldos annone, quos eidem pro terra Symonis de Holehaym, quam ipse de suo proprio emit apud Fresincourt, persolvere tenetur nostrum capitulum Attrebatense, quorum media pars debet esse frumenti et media pars avene, insuper domum in viculo Sancti Nicholai de Civitate, hec inquam omnia de suo proprio libera penitus et absoluta nostre Attrebatensi ecclesie comparavit, hac videlicet interposita conditione quod, quamdiu predictus J. et alumpnus ejus B. vixerint, fructus predictos successive integros percipient et, si ab aliquo violentiam vel gravamen sustinuerint, justicie eis sicut uni de canonicis ejusdem ecclesie exhiberi debet justicie plenitudo. Post decessum vero utriusque decanus ejusdem ecclesie, consilio et electione canonicorum presbiterorum, capellanum unum ad hoc ydoneum in ecclesia eadem instituet et fructus predictos ipsi integre assignabit. Qui sub obedientia decani in servitio ecclesie assiduus erit singulis diebus, loco sibi deputato et tempore competenti, missam in honore sancte Dei genitricis sanctique Johannis evangeliste, cui virgini Virgo commendata est in cruce, simulque fidelium omnium commemoratione celebrabit, salvo dierum majorum instituto officio, qui in anni circulo majores et sollempniores inveniuntur.